Skip to content

digital taylorism

22-Dec-11

Interesting article in the Guardian which reminded me of a lecture by Phillip Brown a couple of years ago, where he outlined some of the research that he’d been doing for his latest co-written book, The Global Auction. His lecture was part of the methods course, where he explained the intricacies of gaining useful interviews with business elites across the world – how important it was to dress the part, produce brochures etc., to enter their world a little to get the best possible research data. But the main thrust of his research seems to explore this central idea of digital Taylorism, which Aditya Chakrabortty of the Guardian has been looking in various articles over the last year or so. Also, related article by Peter Wilby in the same paper, written in February.

Ultimately, this is an observation that there’s a process of  a McDonaldization happening to jobs which previously required more autonomous, creative thinking. Key passage from the book  is this one:

If the twentieth century brought what can be described as mechanical Taylorism characterized by the Fordist production line, where the knowledge of craft workers was captured by management, codified and reengineered in the shape of the moving assembly line, the twenty-first century is the age of digital Taylorism. This involves translating the knowledge work of managers, professionals and technicians into working knowledge by capturing, codifying and digitalizing their work in software packages, templates and prescripts that can be transferred and manipulated by others regardless of location. It is being applied to offices as well as factories and to services as well as manufacturing. Unlike mechanical Taylorism which required the concentration of labor in factories, digital Taylorism enables work activities to be dispersed and recombined form anywhere around the world in less time than it takes to read this sentence.

More of this can be read here. It’s an interesting idea because these methods are now being applied to all manner of professions, to a greater or lesser extent, and ones which hitherto have seemed protected by their own guilds, such as the legal profession, even medicine. Neo-liberalisation of all aspects of government surely means that deregulation of all such services is on the cards (and actually happening – coming to Tesco about now), but at what cost eventually, we don’t really know. Costs and responsibilities are shifted to the individual citizen (who will be looking for the cheapest option), choice the mantra. Not sure if it makes a difference in legal services, but for health? There’s going to be a lot of people out there, highly educated, spending a lot of money on uni fees and finding that the work has been shifted to another English speaking country, or scanned at virtually no cost by a ‘lawbot’.

All sadly inevitable with our current system of capitalism, when the cost-accountants took over at the end of the 70s. I can also see how it runs in parallel with a lot of magical thinking that’s about already; in tandem, and complicit, with unfettered capitalism, we start thinking of  technology as the only efficient answer for human systems and problems e.g. health. There’s that  impending feeling of techno determinism, of technological processes being end in themselves, without regard for end users, let alone trained, professional people. Also, reminds me of the Dreyfus model – if all the ‘mundane’ work in professions e.g. legal are to be carried out by software/cheap labour, how do you make sure that professionals have a true, deep understanding of what they’re doing, if they haven’t put in the hours sifting through data themselves? By taking away the autonomy at certain level, aren’t you hobbling the potential for expert understanding?

Software can’t do everything, nor can we expect people to interact completely rationally with software – bad news for those who would have us do everything online I guess, worse news for those who are already excluded (good, myth-busting report on digital inclusion in Wales here).

 

Filed in ideas, participation, tech | Tagged | Comments (0) »

siop bach yn mharis

15-Dec-11

Clywed bore ‘ma fod Roger Whitman, wnath sefydlu’r siop Shakespeare & Co ym Mharis wedi marw (98 mlwydd oed, sy’n profi fod darllen a byw ym Mharis yn bethau da i wneud). Siop lyfrau diddorol, llawn cymeriad, ddim ym mhell o Notre Dame ar y rive gauche. Dwi’n cofio hitchio yno o Leeds rhyw haf yn nechrau’r 90au, ar ol darllen gymaint am y Beats i fy ngwaith coleg (ac o fy niddordeb i fy hun), yn enwedig Memory Babe am Kerouac a bywgraffiad Barry Miles o Alan Ginsberg, ond roeddwn i’n ddigon hapus hefyd i ddarllen fy ffordd trwy Burroughs ac ambell i gymeriad arall o’r cyfnod, yn cynnwys y beirdd  Garry Snyder, Gregory Corso a Lawrence Ferlinghetti.

Mae Ferlinghetti a Snyder dal yn fyw, yr ychydig  rai o’r genehedlaeth Beat sydd ar ôl, ac roedd ‘na gysylltiad cryf rhwng y siop ym Mharis a siop/busnes cyhoeddi Ferlinghetti  yn San Francisco, sef  City Lights, oedd yn dyngedfenol o bwysig i bopeth Beat. Y cyntaf i gyhoeddi Howl Ginsberg, bu achos enwog yn erbyn City Lights am gyhoeddi deunydd anweddus. Heb ennill yr achos yna, byddai rhyddid pobl i gyhoeddi yn y cyfnod gormesol yma yn yr Unol Daleithiau wedi bod llawer llai, a byddai’n bosib dadlau mae hwn oedd dechrau’r counterculture mewn ffordd. Mae’r ddwy siop lyfr yma yn enwog am gael perfformiadau gan sgwennwyr enwog (a ddim mor enwog), er dwi’m yn cofio gweld dim pan yno. Lluniau da ar Tumblr yn rhoi blas o’r lle.

Methu fforddio mynd i San Francisco ar y pryd, felly penderfynais ddilyn fy mawd am antur i Paris, gyda’r syniad yn fy mhen y byswn i’n gallu pigo fyny cwpwl o lyfrau diddorol. Lawr yr M1, trwy Llundain, bws i Dover a truck driver cyfeillgar (ie, roedden nhw’n bodoli ar y pryd), ac i lawr a fi, ffeindio fy hyn yn y Gare du Nord. Lot o hwyl, gwario gormod o amser mewn bariau  fel Qui etes vous, Polly Magoo?  yn ogystal a’r darn bach yna o Paris oedd yn fy nghysylltu i’r  Beats, yn fy mreuddwydion o leiaf. Lot fawr o lyfrau gan cyhoeddwyr bychain o’r Unol Daleithiau, os dwi’n cofio’n iawn, oedd yn egsotig iawn i lyfrbryf ifanc o Gyffordd Llandudno. Ddois i nol gyda casgliad o draethodau Burroughs (The Adding Machine, werth darllen, y copi dal geni rhywle), yn sgint ond pen llawn atgofion melys iawn cyn dechrau blwyddyn arall yn coleg.

Filed in books, histories | | Comments (0) »

that goth time of year

09-Dec-11

For various reasons I have compulsion to listen to Dead Can Dance, especially the album Aion, at this time of year. Happens every year, just like some people need to read A Christmas Carol on the run up to the end of December, or listen to Bill Burroughs with his heartwarming tale. I really like ‘Fortune Presents Gifts Not According to the Book’, based on poem by the Luis de Góngora, but I love the rest of it too. Given the right mood, I get into all that court music from the 15th-16th centuries, which the Catalan Jordi Savall and Hespèrion XXI interpret so well. It might all stem back many years ago, when I used to go to Haro on crisp days in November, drink red wine and eat cod-filled red peppers in small villages in the Rioja Alavesa, or maybe too many nights listening to Late Junction at the end of the 90′s. All jumbled up there in my head at this time of the year.

Thankfully, for my nearest and dearest, this only lasts for a few days.

Filed in comment, music | | Comments (0) »

goiena, arrosa eta la polla

27-Nov-11

Erthygl diddorol yn Golwg 360 , ac mae’n werth edrych ar  papur Txema Ramirez ar ‘The Basque Country as Alternative Media Laboratory‘ . Roedd yr 80au yng Ngwlad y Basg yn gyfnod gwyllt, cyffrous a thrist mewn sawl fordd. Roedd sawl theori am pam fod yna gymaint o heroin o gwmpas, er enghraifft, fel nath y newyddiadurwr dewr o Egin Pepe Rei, nath colli ei fab i’r epidemig, geisio ei brofi. Mewn cyfnod o ddirwasgiad a diweithdra (hmmmm, beth sy’n newid), roedd genedigaeth Rock Radikal Vasco yn rhywbeth wnaeth rhoi’r trac sain i bob gaztetxe (yn llythrennol, ‘Ty’r ifanc’) ac okupa (sgwat – roedd cannoedd ar draws Gwlad y Basg yn y cyfnod), yn enwedig yr anfarwol La Polla Records, a bandiau eraill fel Eskorbuto  a Kortatu, cyn bandiau mwy adnabyddus fel Negu Gorriak yn y 90au (Rhys Mwyn a’r Anrhefn o’r un cyfnod, a gyda ambell i stori). Tra roeddwn i’n byw yna yn y 90au, roedd llawer o’r cerddoriaeth a’r bandiau yma dal o gwmpas, yn rhannol oherwydd eu bod yn rhan o’r bloc radicalaidd Basgaidd (er fod rhai fel Eskorbuto yn gwrthod unrhyw label o’r fath, yn naturiol). Doedd dim llawer o grwgnach yn y cyfnod am pwy oedd yn canu ym mha iaith chwaith.

Ond mae erthygl Sion Richards hefyd yn ddiddorol am dynnu sylw i faint o ffyrdd lleol sydd yna o gyfathrebu – trwy radio, papur neu ar y we  – i gymharu a ni. Werth mynd i weld gwefan Arrosa, er enghraifft , sy’n dangos a lincio i orsafoedd bach  sy’n darlledu ar draws y wlad ar y funud. Mae’n anhygoel, mae rhai ohonnynt wedi bod yn mynd ers blynyddoedd e.e. Tas-Tas Irratia, a rhai dal gyda gwreiddiau yn y gazteteak. Wedi fy atgoffa o’r egni ar lefel y mudiadau gwleidyddol/ieithyddol cymunedol sydd dal yna yng Ngwlad y Basg, a fod pobl yn fwy dueddol o drefnu eu hunain a gwneud pethau, heb ddisgywl am grantiau neu go ahead swyddogol (os rhywbeth, yn enewedig yn y cyfnod nes i fyw yna, roedd y rhan fwyaf yn erbyn unrhyw sefydlaid, a’r rhan fwyaf o bethau ‘swyddogol’).

Mae’n werth mynd i edrych ar  Goiena, dim ots faint o Fasgeg mae rhywun yn ei ddallt.  Papur bro ar steroids, a beth fydda rhywun yn hoffi weld mwy ohonno yma. Mae’r manylion bach dwi rioed wedi weld yn digwydd yn y Gymraeg e.e. mae pen y tudalen yn eich rhybuddio fod bar llywio y browser ddim yn y Basgeg, ac yn cynnig i chi newid hynny. Mae hyd yn oed edrych ar tudalen coffa ar y gwaelod yn ddiddorol (mae cael lluniau fel ‘na o’r pobl sydd wedi gadael y byd ‘ma yn gyffredin yn y papurau newydd draw yna hefyd – ond i weld popeth mewn lliw…). Sylwi fod yna rhyw fath o nawdd gan Llywodraeth Gwlad y Basg, sy’n amlwg gyda presenoldeb/strategaeth cyflawn i bethau fel hyn a hefyd talaith Guipuzkoa (Gwynedd ar steroids mewn ffordd…bydda ‘na bapur diddorol yn cymharu cynnwys y ddau wefan ‘swyddogol’ i rhyw fyfyriwr).

Filed in comment, media, participation | Tagged , | Comments (2) »

euskal herrian bake? efallai, ond….

27-Oct-11

Falch o weld fod yna ymdrech i symud ymlaen yng Ngwlad y Basg gyda’r cyhoeddiad wythnos ddiwethaf,  ar ôl y cynhadledd yn Donostia. Cyfraniad diddorol gan Gerry Adams ar gael, yn dangos y linc sydd wedi bod gyda elfennau mwy blaengar yr eglwys Gatholig. Hefyd, mae yna dipyn o waith wedi bod yn mynd ymlaen yn y cefndir, dros amser, gan y cyfreithiwr o Dde Affrica ( a hen law bellach ar brosesau heddwch…), Brian Currin.

Mae sylwadau Currin hefyd ar y sefyllfa ddiweddar (weddol hurt) fod y llysoedd yn Madrid wedi rhoi Arnaldo Otegi yn y carchar am 10 mlynedd, yn llygad ei le, ac i fi yn pwyntio at y problemau sydd i ddod. Mae problemau Gwlad y Basg yn hanesyddol wedi cael ei ddefnyddio gan y PP a’r PSOE i geisio ennill pleidleisiau. Handi iawn fod y broses yma yn digwydd jest cyn etholiadau, a pan yn byw yna, dwi’n cofio roedd hi’n llawer haws i bob gwleidydd yn Madrid son am ETA  na sut i gael gwared â ddiweithdra cronig ymysg pobl ifanc, problem ers degawdau. Roedd ETA yn gwneud pethau mor lletchwith yn erbyn diddordebau’r Basgwyr ar brydiau yn y cyfnod fel fod pobl wedi dechrau son mai lluoedd o’r stad Sbaenaidd ei hun oedd tu cefn iddo.

Pwynt arall yw fod yna doublespeak anhygoel yn digwydd trwy’r adeg gan wleidyddion Sbaen; mae camddefnydd y gair democracia , neu gor-ddefnyddio’r gair ar bob achlysur (yn cynnwys Zapatero yn datgan yn syth mai buddugoliaeth i ‘democracia’ oedd y datganiad diweddaraf), yn pwyntio at euogrwydd amlwg post-Franco. Mae yna elfennau hollol anemocratidd dal i fod yn y wlad, yn enwedig ar y dde. Er enghraifft, bu ymgais fwriadol yn ddiweddar gan hanesydd enwog or dde i alw Franco yn ffigwr awdurdodaidd nid totailitaraidd yng ngwyddoniadur swyddogol Sbaen.Enghraifft bach, ond nodweddiadol o’r math o bobl sydd dal yn mewn grym yn yr establishment yn Sbaen.

Byddai’n bosib dadlau fod strategaeth o wahardd unrhwy barti gwleidyddol Sinn Fein-aidd o’r chwith abertzale , gan gynnwys Otegi, wedi helpu dod ag ETA i’r canlyniad presennol. Ond tydi’r egwyddor o wahardd 15-20% o’r boblogaeth rhag bledleisio dros bwy mae nhw eisiau ddim yn iawn yn fy marn i – ac yn amlwg yn annemocrataidd. Gellir dadlau yn hollol rhesymol fod gweithredoedd ETA yn  annemocrataidd, ond pan mae stad yn gwahardd unrhyw lais arall (yn cynnwys papurau newydd Egunkaria ac Egin gynt), mae rhywbeth o’i le. Mae’r hawl i hunan-benderfyniaeth yn dechrau a gorffen gyda’r gallu i gael etholiadau sy’n agored i bawb, beth bynnag yw eu barn. Un o brofiadau nath fy nychryn i fwyaf oedd gweld Egin yn cau; 200,000 o bobl yn protestio ar y stryd yn Donosti am hyn, dim gair ar y teledu na phapurau newydd eraill.

Y cwestiwn arall yw’r carcharorion. Nhw sydd mewn ffordd wedi hwb i’r holl broses trwy ddatgan mis diwethaf eu bod yn cytuno a’r Acuerdo de Gernika, fod angen dilyn llwybr heddychlon i ateb y sefyllfa. Mae’r ffordd fydd y llywodraeth nesaf ar ôl etholiadau’r 20fed o Dachwedd yn eu trin (mwy na thebyg o’r dde) yn dyngedfennol. Does dim ond angen cofio fod unrhyw un sy’n cael ei gyhuddo o wneud unrhwy beth yn gysylltiedig ag ETA yn cael eu dal yn y carchar am 13 diwrnod (fel arfer gan y Guardia Civil) HEB gael gysylltu â neb, yn cynnwys cyfreithiwr, a bod cannoedd o’r carcharorion yn cael eu alltudo i garchardai ymhell o Wlad y Basg.

Mae na lluoedd clir yn erbyn unrhyw fath o ddatrys y broblem, heblaw am sathru ar hawliau Basgwyr yn gyffredinol e.e. yr AVT, ond wedyn ceir ambell i lygedyn o obaith trwy ddarllen erthygl diweddar oedd yn dod a carcharor a mab rhywun gath ei ladd gan ETA at eu gilydd (fersiwn tebygyn y Guardian hefyd). Gobeithio bod hyn hefyd yn cymryd ei le yn yr ymgyrch yn weddill Sbaen i gofio sut mae cyfnod Franco (a’r etifeddiaeth o’r cyfnod) yn cael ei gofio. Mae’n amhosib dallt y sefyllfa yng Ngwlad y Basg yn iawn heb edrych ar hanes Sbaen yn yr 20fed ganrif yn ei gyfanrwydd, sy’n golygu fod yna llawer mwy o ddioddefwyr wedi bod na’r rhai farwodd trwy weithredoedd ETA.

Dwi hefyd o’r farn byddai hi wedi bod yn bosib dod a’r derfysgaeth i ben blynyddoedd yng nghynt drwy beidio camdrin y carcharorion a pheidio camdrin hawliau democrataidd, ond mae hi wedi bod yn fwy cyfleus i gyfundrefn yn Sbaen (ac ambell i elfen yng Ngwlad y Basg) i anwybyddu hyn yn llwyr.

 

Filed in comment, politics | Tagged , | Comments (0) »

gwyliau yn y gorllewin

26-Sep-11

Wedi cael pythefnos yn carafanio, am y tro cyntaf mwy neu lai, a gwario’r rhan fwyaf yn gwylltio pobl ar hyd yr A487. Wedi gwario amser yng Nghriccieth, Porthmadog, wedyn Aber ac i lawr i Ty Ddewi. Ychydig o luniau ar gael yma.

Rhai o’r llefydd diddorol fuon ni yn cynnwys Gerddi Brondanw ar bnawn gwlyb, ar ôl bod i fyny i stiwdios/caffi celf braf iawn yng Nghroesor (a peint sydyn wedyn yn Y Ring, Llanfrothen).  Ar y tren bach i Ffestiniog hefyd, wrth gwrs. Tywydd ddim yn anhygoel, digon gwyntog yn y garafan. Yr ail wythnos, i lawr i Fae Caerfai, jest tu allan i Ty Ddewi, hyfryd iawn. Arddangosfa diddorol o stwff Graham Sutherland ac eraill yn Oriel y Parc, ymweliad arall i’r Sloop ac ymlacio’n gyffredinol. Ar y ffordd nôl, ymweld a’r Canolfan Dechnoleg Amgen ger Machynlleth, rhywle diddorol, llawn ysbrydoliaeth – a dipyn mwy o Gymraeg nag oeddem yn ei ddisgwyl!

Filed in travel | | Comments (0) »

cofnod o’r sgwennu gorau hyd hyn am y cynnwrf

11-Aug-11

Lot fawr wedi ei sgwennu dros y dyddiau diwethaf, a rhain yw rhai o’r darnau gorau dwi’n meddwl, sy’n rhoi seiliau i ddatblygu unrhyw ddamcaniaeth call. I fi, pan mae cymdeithas ddim ond yn gallu portreadu tlodi o gwbwl  trwy fformat fel Secret Millionaire neu How the Other Half Live , dwy raglen sydd er gyda’r rhinwedd o ddangos tlodi o gwbwl, ond yn diwedd yn portreadu tlodi fel stori/bai yr unigolyn neu teulu unigol fel arfer, mae rhywbeth o’i le. Ond mae hyn wedi bod yn mynd ymlaen ers blynyddoedd. Mae yna rhai sy’n codi pwyntiau academaidd am hyn, ond dim llawer.

Mae narrative y dde o gyfrifoldeb yr unigolyn, y ‘tlawd teilwng’ i’w glywed yn glir yn barod, ac mae gen i ofn mai hawdd fydd gwthio pobl i gyfeiriad y Dde awdurdodaidd yn hyn i gyd h.y. mwy o blismyn nid mwy o weithwyr gyda’r ifanc a.y.b. Hefyd, bydd y papurau newydd aden dde yn barod iawn i helpu (ac i’n helpu ni i anghofio am sgandals diweddar).

Fedrwn ni ddibynnu ar y chwith/Llafur yn y wlad yma i fethu gwneud stori gall o hyn i gyd, a cynnig unrhyw narrative gwell  – mae nhw wedi methu dros y degawd diwethaf, mae’n amlwg, ac yn foesol, mae  anodd gweld lle bydd eu narrative nhw’n dod, gan eu bod wedi rhoi cyn lleied i newid sefyllfa strwythurol pobl tlawd, wedi bod yn barod iawn i ddilyn a gweithredu fel y dde awdurdodaidd a.y.b. Mae rhai o leiaf yn dechrau sylweddoli pwysigrwydd hyn i gyd, ond mae’n rhy hwyr mewn ffordd – er i ni weld Murdoch yn ei chael hi dros y mis diwethaf, mae’r dde yn arglwyddiaethau yn y rhan fwyaf o’n trafodaethau (discourse yn y Gymraeg?) ers cyhyd, ac ym mhobman (ein gwir etifeddiaeth o Llafur Newydd, yma’n Nghymru hefyd).

Ddim yn trio cyfiawnhau unrhyw weithredoedd brwnt a chas dros y dyddiau diwethaf, ond  fel nath rhywun Tweetio,’Rioting pillocks cause £100 million damage in 4 days. Speculating pillocks cause £5 trillion damage in 3 days’, Os da ni am ddechrau son am unrhyw ‘ofod’ moesol (a faint o hynny da ni mynd i glywed gan y gwleidyddion, newyddiadurwyr ac eraill dros y dyddia nesaf? Rhieni sy’n ei chael hi ar y funud…), mae na ofod go fawr ym moesoldeb pob haen o’n cymdeithas, mae gen i ofn.

Ta waeth, y rhai gorau hyd hyn:

Zoe Williams, Guardian

Gwahaniaeth rhwng cyfoethog a thlawd ym Mhrydain, Reuters

Mary Riddell, Telegraph – yma ac hefyd yma

Moronwatch – na, nid colofn am Piers Morgan, ond cyd destun hanesyddol da i’r reiat, cymdeithas ar ol 9/11 a.y.b.

Camila Batmanghelidjh yn yr Independent

Jon Henley, Guardian, ar y defnydd o iaith dros y dyddiau diwethaf

Fideo, 10 diwrnod yn ol, ar y Guardian site  am cau clybiau i’r ifanc yn Haringey

Seamus Milne, Guardian

Krishnan Guru-Murphy, gurublog, Channel 4

Aditya Chakrabortty, Guardian

Peter Oborne, Telegraph - erthygl da am y ‘gofod moesol’ trwy gymdeithas gyfan

Russel Brand, Guardian

Mwy i ddod, ychwanegu i’r rhestr dros y dyddia nesaf.

DIWEDDARIAD: erthyglau/ymchwil y Guardian, Rhagfyr 2011

 

 

 

 

Filed in comment, events | | Comments (1) »

deddf uno

23-Jul-11

Cyfarfod/cynhadledd diddorol ddoe, cwpwl o oriau o drafod o gwmpas y Deddf Uno sydd wedi bod yn Sain Ffagan am ychydig o amser (…ond does neb wedi bod yn cymryd llawer o sylw, yn anffodus…?), er fod y cyfarfod ei hun yn y Reardon Smith yn Amgueddfa’r dre.

Panel yn cynnwys Dafydd El (DET), Mark Drakeford (MD), Suzie Davies (SD) a Jenny Randerson (JR), gyda Vaughan Hughes yn cadeirio. Lot o’r drafodaeth wedi digwydd ar Twitter hefyd, o dan #deddfuno – bywiog iawn ar adegau, gyda tipyn o’r tu allan yn ymuno.

Rhai o’r prif bwyntiau, fel ddaethon nhw i fyny:

‘ 1997 an act of pragmatism, between Thatcherism and Labour socialism’ (SD)

‘I gael Deddfau Uno yn ei wir ystyr, roedd rhaid cael dau barti dydd eisiau hynny- nid oedd y fath beth yn bod ar y pryd’ (DET)

‘Constitutional debate for Wales not over, a body of distinct Welsh law is needed to progress’ (JR)

‘Being able to legislate will make difference because it signifies a change of attitude & self confidence’ (MD)

‘Wales not shaped by legislation, but by events’ (MD)

‘Sovereignty is a fluid concept – what about Greece or Ireland today? It’s important to embrace that ambiguity’ (MD)

‘Hunan-benderfyniaeth yn hawl i bobl Cymru unrhyw bryd’ (DET)

‘Deddfwriaeth iaith 1993 wedi lunio’n well na’r deddfwriaeth iaith diweddar’ (DET)

‘Identity and sovereignty are linked; the new settlement will strengthen this’ (MD)

‘Scotland retained legal system but lost a language…..’ (JR)

Sgwrs ddiddorol wedyn hefyd gyda’r hanesydd Nia Powell:

‘Nath y Ddeddf Uno uno Cymru’n fewnol am y tro cyntaf, creu hunaniaeth fwy pendant’

‘Mae’r ddeddf yn rhoi pwysigrwydd i ddwyieithrwydd- daw grym wrth greu biwrocrasi dwyieithog, model imperialaidd, roedd lefel dwyieithrwydd yn uchel cyn 1536 mae’n rhaid’

‘Byddai modd dadlau fod y Ddeddf Uno wedi achub yr iaith mewn rhai ffyrdd…’ (!)

‘OND y gwrth ddadl hefyd, fod y drefn o dan y Ddeddf wedi atal Cymru rhag ddatblygu mewn ffordd arall, grym yn nwylo’r biwrocrasi lleol’

 

 

 

 

Filed in events | | Comments (0) »

diwedd cyfnod y space shuttle

21-Jul-11

Dwi edi bod yn teimlo’n eitha trist am hyn, mae’r shuttle wedi bod yng nghefndir bywyd rhywun ers pan oeddwn i tua 9 mlwydd oed. Seryddiaeth ac aeronautics oedd fy mheth i pan yn hogyn bach, hollol gutted pan ddwedson nhw mod i’n lliwddall a felly byswn i byth yn cael bod yn beilot, heb son am astronaut….

Space Shuttle Atlantis yn glanio am y tro olaf

Hanes technegol eitha trylwyr ar gael o’r llefydd arferol yn cynnwys NASA. Nes i sgwennu llythyr i NASA pan oeddwn i tua 10, aerogramme ar bapur arbennig, a sawl mis wedyn ges i parsel yn ol O AMERICA gyda lluniau o’r test flight cyntaf gan Columbia yn 1981, a pac addysgiadol. Nes i ecseitio’n lan.

Dros y blynyddoedd wedyn, ac fel oedd rhywun yn darganod pethau eraill mewn bywyd, roedd dal  rhywbeth arbennig am glywed fod y shuttle wedi cyflawni pethau, yn enwedig Hubble. Gyda trychineb y Challenger, a’r Comisiwn Rogers ddaeth wedyn, ddois i ar draws Richard Feynman am y tro cyntaf hefyd, dwi’n cofio ei esboniad i’r wasg o beth oedd wedi methu yn y Challenger, yn glir- roedd o’n ffigwr mor charismatic, diddorol. Daeth na raglen Horizon allan yn y 90au oedd yn dangos y cyfan, werth ei wylio.

Ond mewn ffordd, mae’r holl ffordd o edrych ar beth da ni’n ei wneud yn y gofod wedi newid gymaint o’r 70au, pan o’n i’n blentyn. Digwydd bod daeth Bladerunner allan yn 1981 hefyd wrth gwrs, efallai fel ateb i’r genre opera-gofodaidd oedd wedi ysbrydoli ni fel plant ifanc, sef Star Wars. Aeth Bladerunner a ni ddyfodol arall, lle roedd y mewnol a’r athronyddol yn bwysicach. Does dim voice over yn Star Wars. Roedd Bladerunner hefyd yn adlewyrchiad  efallai o syrffed pobl gyda dadleuon ideolegol da/drwg, comiwynddiaeth/cyfalafiaeth, dwyrain/gorllewin yr 20fed ganrif. Roedd y Space Shuttle, gymaint a’r Saturn series gynt, yn arfau yn y dadleuon yna, ac er nad oes posib dadlau fod yna gymaint wedi gyflawni ym meysydd peirianeg, cyfathrebu, mapio a.y.b. mae technoleg wedi troi mwy at y bychan, y micro, y sub-atomic llawer mwy erbyn hyn.

Ond dwi dal i edrych i fyny a mynd  ‘Waw!’ o bryd i’w gilydd, fel oeddwn i’n 7 mlwydd oed. Pwysig gwneud dwi’n meddwl.

Erthygl diddorol yn yr Economist

Filed in histories, tech | | Comments (0) »

….where power lies updated

14-Jul-11

Lance Price, in his book from last year, has a relevant take on what’s currently happening to the  Murdoch empire, and in some ways it has been prescient about all this current sturm und drang.

Politicians and the media (especially print media?) have always enjoyed/suffered relationships which are either fractious or full of (sometimes sinister) synergies, but the last thirty years or so of the Dirty Digger’s imperious ascent has produced the foetid state of affairs we have today. Power really has been perverted, reaching into every sinew of both the private and public spheres, the highly immoral moral tone of the New Right seeking commodified bits of people’s lives to satisfy both a need to sell newspapers and stimulate moral panics, often in the service of an overt neo-liberal economic agenda  (whilst simultaneously following the delusional, post-imperial neo-con instincts of someone like Blair to boot).

Price is both a chronicler of past and first hand observer during the last decade or so. The rot set in when Thatcher waived through the Digger’s takeover of both the Times and Sunday Times in 1981, which should have been referred (even then) to the Monopolies and Mergers Commission, but wasn’t, and the political gerrymandering is very reminiscent of the sleights-of-hand we’ve seen with Jeremy Hunt and co (after Vince Cable’s balls-up):

Any impartial reading of the 1973 Fair Trading Act suggested that Murdoch’s takover must be referred to the Monopolies and Mergers Commission. It was not. The government intervened to protect Murdoch’s interests, something that was to become a habit under both the Conservatives and Labour. The trade secretary, John Biffen, used his powers to exempt those businesses that were deemed ‘uneconomic’. He insisted that he had come under no pressure form Downing Street to reach such a conclusion, an assertion that was greeted with widespread incredulity in parliament and in those sections of Fleet Street that Murdoch didn’t already control.

p252

Harold Evans, his tenure short, tried to assert The Times’ independence and was stopped by ‘Murdoch’s wish that the Times should be valiant for Thatcher in Britain and stalwart for Reagan in the United States’

Further on:

Nobody holds court quite like Rupert Murdoch. Despite having no vote int he UK, carrying an American passport and living abroad, Murdoch’s vast media holdings have allowed him to become accustomed to British political leaders seeking his benediction. He tends to view politicians as little more than a barrier to his commercial interests; there to be overcome by whatever means necessary. They see him as a man with whom they have no choice but to do business.

p332

He goes on to chronicle how Blair did this, which is all pretty depressing, and one wonders how much of the above  really came quite easily to Blair. I can imagine him supping with this malign pontiff of print, his Catholic tendencies sub-consciously in overdrive as he reached for power of his own.

Either way, for now there’s a glimmer of hope that some form of plurality can be developed in the (UK) national press, though I’m not holding my breath (Richard Desmond, anyone?). That the Digger can be transformed into the folk devil (of the political classes at least), is ironic indeed, and I hope this extends to Becky and Jim too. Excellent piece yesterday by Deborah Orr, which begins to acknowledge how much the power we’re talking about here is part of us all, as much as any sad-sack in Wapping.

Filed in comment, media, politics | | Comments (0) »